Spółka FEMONT OPAVA s.r.o., jest nowoczesna i dynamicznie prosperująca firma, która zajmuje się projektowaniem, produkcją i montażem konstrukcji stalowych i wszelkich hal stalowych z wykorzystaniem dla przemysłu, salony i supermarkety, hale sportowych i tenisowe...
Hale montowane Parametry podstawowe
| VEDE system - parametry podstawowe |
 |
|
Dyspozycja obiektu Zalecana odległość wiązań poprzecznych (moduł M) wynosi 6,0 m, czyli rozmiar wyjściowy przy optymalizacji systemu. Moduł można łatwo zmniejszyć, np. na 5,0 m. Jego powiększenie jest również możliwe, ale wywoła potrzebę zastosowania elementów niestandardowych. W obu przypadkach zwiększa się zużycie materiału i cena dostawy. Jeżeli wymagana długość obiektu nie jest wielokrotnością 6,0 m (lub innego wybranego modułu), są skracane jeden lub stosownie oba moduły w nawach końcowych. Jeżeli w wielonawowym obiekcie trzeba zwiększyć odległość filarów wewnętrznych, zwiększa się ich rozstaw dwukrotnie a belki pośrednie układa się na kratownicy o pasach równoległych. W polach wyznaczonych do usztywnienia wzdłużnego pomiędzy filarami wskazane jest wykonać rozstaw filarów w module podstawowym. Zastosowanie ciągadeł pomiędzy środkowymi filarami zwiększa zużycie materiału w małym stopniu, zmniejsza jednak liczbę filarów środkowych i ich fundamentów. Rozpiętość Rozpiętością hali jest odległość osi filarów, która wynosi do zewnętrznej strony filarów i rygli zazwyczaj 160 mm. Rozpiętości są wybierane z szeregu 12, 15, 18, 20, 22, 24, 27, 30, 36, 40 m lub określa się rozpiętości inne. Wysokość hali Wysokość hali jest określona przez poziom krawędzi górnej konstrukcji stalowej (wiązara) w osi filara skrajnego nad podłogą (nad poziomem ±0,00 m). Wysokość hali (H) określa się z wymaganej użytkowej wysokości wnętrza (h), do której dolicza się składową wysokość wiązara (A). H = h + A. Wysokość hal z suwnicą pomostową określa się z wymaganej wysokości podnoszenia, poziomu haka w pozycji górnej wobec poziomu toru podsuwnicowego i wysokości przestrzeni przejezdnej dźwigu nad torem podsuwnicowym. Halę można też zdefiniować przez pozycję wspornika dla osadzenia toru podsuwnicowego i krawędzi dolnej konstrukcji dachu. Spadek dachu Belki dachowe VEDE systemu są zaprojektowane dla spadku dachu 5%, 10% i 15%. Jeżeli obiekt ma posiadać proporcje zgodne z halą HARD, wykonuje się spadek 20%. Spadek można wykonać dowolnie - według wymagania. Spadek dachu jest dobierany według celu i wyglądu. Przy spadku mniejszym niż 7% jest należy zastosować bezszwowe pokrycie z PCW folii. Wiązanie poprzeczne Wiązanie poprzeczne zapewniają belki osadzone przegubowo na filarach, które są wetknięte do stóp fundamentowych. Wetknięcie jest wykonane w płaszczyźnie wiązania i przenosi do fundamentów działanie wiatru na ściany boczne. W halach względnie krótkich (do długości 4x większej niż rozpiętość) wykonuje się usztywnienie w ścianach frontowych, które przejmują uczynki wiatru na ścianę wzdłużną - zmniejsza się przez to wyraźnie obciążenie wetkniętych filarów i stóp. Wiązanie poprzeczne może być jednonawowe lub wielonawowe. Jednospadowe belki umożliwiają stwarzać dogodne dwunawowe (ewentualnie wielonawowe) obiekty bez koszy. Obiekty wielonawowe z pokryciem trapezowym z koszami między dachami posiadają w miejscach kosza włożoną pomiędzy rozpiętość wkładkę modułową 750 mm. Wkładka wytwarza miejsce dla kosza i odprowadzeń. Filar w osi wkładki modułowej posiada poszerzoną głowicę do osadzenia wiązarów na łożyska w rozstawie 750 mm. Wiązanie frontowe Wiązanie frontowe tworzą filary narożne i umieszczone pomiędzy nimi filary frontowe, maksymalny rozstaw pomiędzy filarami wynosi 6,0 m. Na filarach ściany frontowej jest osadzona belka, zazwyczaj z profilu cienkościennego TP 320 x 160 mm. Belka frontowa jest wyposażona w profil obrzeżowy do umocowania płaszcza ściany. Filary narożne są zazwyczaj wetknięte w płaszczyźnie wiązania frontowego, filary pośrednie frontowe są wetknięte prostopadle do płaszczyzny ściany frontowej. Pośrednie filary frontowe są zazwyczaj rozmieszczone tak, żeby umożliwić umieszczenie bramy w środku ściany. Jeżeli brama nie jest wymagana w osi budynku, może być w osi ściany umieszczony filar frontowy. O ile przewidujemy przedłużenie obiektu przez nawiązanie przyszłej konstrukcji na ścianę frontową, osadzimy na filary narożne wiązar a filary pośrednie będą ukończone pod jego pasem dolnym. Lice filarów i rygli jest zazwyczaj 160 mm przed osią wiązania frontowego. Usztywnienie wzdłużne Stałość wzdłużną budynku zapewniają wiatrownice pomiędzy filarami ścian wzdłużnych i pomiędzy filarami wewnętrznymi obiektów wielonawowych. W halach z suwnicami pomostowymi przenoszą wiatrownice także wzdłużne oddziaływanie dźwigów (siły hamowania). W obiektach krótszych wykonuje się jedną, w obiektach dłuższych dwie wiatrownice w każdym rzędzie filarów. Wiatrownice to poprzeczne i przekątne pręty z rur, które łączą dwa sąsiednie filary. Obciążenie i projektowanie Obciążenie określa ČSN 73 0035 o obciążeniu konstrukcji budowlanych. Wartości obciążenia przez śnieg i wiatr określa podana norma według obszaru w miejscu budowy. Wartość obliczeniowa własnego ciężaru konstrukcji stalowej i płaszcza dachu wynosi 0,6 kN . m-2 (reguluje się według wykonania faktycznego; rezerwa na przeciążenia rozrządami itp. wynosi 0,1 kN . m-2). Dane te określają także pionowy nacisk na filary i fundamenty. Obciążenie poziome wiatrem ma wartość podstawową w0 = 0,45 kN . m-2 w III. strefie obciążenia wiatrem. W IV. strefie obciążenia wiatrem wynosi w0 = 0,55 kN . m-2 do wysokości 10,0 m. Oddziaływanie suwnic pomostowych podaje ich producent w zależności od typu, nośności i rozpiętości. Projektowanie filarów jest przeprowadzane w obliczeniach statyki projektu konstrukcji stalowej. Użytkowe obciążenie równomierne zabudowanych kondygnacji biurowych i sanitarnych zakłada się według normy 3,0 kN . m-2, o ile nie określono inne obciążenie. Projektowanie elementów, dla których nie wykonano oceny statyki w ramach systemu, przeprowadza się w obliczeniach statyki w projekcie konstrukcji stalowej. Materiał Konstrukcja stalowa jest wykonana z materiału klasy wytrzymałościowej S 235 lub S 275 (belki). Wytrzymałość pożarna niechronionej konstrukcji stalowej wynosi według ČSN 73 0804 i ČSN 73 0810 10 minut. Zmianę na R15 D1 jest należy uzgodnić. |
